വിഷു ആശംസകള്‍...

ഏവര്‍ക്കും മധുരം മലയാളത്തിന്‍റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ വിഷു ആശംസകള്‍...

ബാഗ്ദാദ്- മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട.

മണലുകരിഞ്ഞു പറക്കുന്നെന്ത്ര, കാക്ക മലര്ന്നു
പറക്കുന്നു
താഴേത്തൊടിയില് തലകീറി ചുടുചോരയൊലിക്കും
ബാല്യങ്ങള്(2)
ഇതു ബാഗ്ദാദാണമ്മ പറഞ്ഞൊരറബിക്കഥയിലെ
ബാഗ്ദാദ്(2)
കാളയിറച്ചിക്കടയിലെ തറയില്
ചോരതെറിച്ചിളനാമ്പു കരിഞ്ഞു
ആരവമില്ലാതവിടവിടെ പൊടികേറിമറഞ്ഞ
തുണിപ്പൊതികള്(2)
കൂട്ടത്തില് ചെറുകുപ്പായത്തില് ചിതറിയ
ബാല്യമുറങ്ങുന്നു
അരികിലെയമ്മ പൊതിച്ചിതറി ചുടുകവിളില്
പാതിക്കൈ മാത്രം(2)
ഇതു ബാഗ്ദാദാണമ്മ..(2)

തിരികെ യാത്ര- മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട.

മതിലുകള്കക്കരെ പുഴ കരഞ്ഞീടുന്നു
വരിക ഭഗീരഥാ വീണ്ടും
മതിലുകള്കക്കരെ പുഴ കരഞ്ഞീടുന്നു
വരിക ഭഗീരഥാ വീണ്ടും
വാമനന്മാരായ് അളന്നളന്നവരെന്റെ
തീരങ്ങളില് വേലിചാര്ത്തി
വേദന പാര്തന്ത്രത്തിന്റെ വേദന
പോരൂ ഭഗീരഥാവീണ്ടും
തുള്ളികളിച്ചു പുളിനങ്ങളെ പുല്കി
പുലരികളില് മഞ്ഞാട ചുറ്റികഴിഞ്ഞ്നാള്
വെയിലാറുവോളം കുറുമ്പന് കുരുന്നുകള്
നീര്തെറ്റിനീരാടി നീന്തികളിച്ചനാള്
വയലില് കലപ്പക്കൊഴുവിനാല് കവിതകള്
വിരിയിച്ചുവേര്പണിഞ്ഞവനും കിടാക്കളും
കടവിലാഴങ്ങളില് കുളിരേറ്റുനിര്വ്രുതി
കരളില് തണുപ്പായ് പുതച്ചോരുനാളുകള്
കെട്ടുപോകുന്നുവസന്തങ്ങള് പിന്നെയും
നഷ്ടപ്പെടുന്നെന്റെ ചടുലവേഗം
ചൂതിന്റെ ഈടു ഞാന് ആത്മാവലിഞ്ഞുപോയ്

പക- മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട.

ദുരമൂത്തു നമ്മൾക്ക്, പുഴ കറുത്തു
ചതി മൂത്തു നമ്മൾക്ക്, മല വെളുത്തു
തിരമുത്തമിട്ടോരു കരിമണൽ‌ തീരത്ത്-
വരയിട്ടു നമ്മൾ പൊതിഞ്ഞെടുത്തു
പകയുണ്ട് ഭൂമിക്ക്, പുഴകൾക്കു, മലകൾക്കു,
പുകതിന്നപകലിനും ദ്വേഷമുണ്ട്

ഒരു കര്‍ഷകന്‍റെ ആത്മഹത്യാകുറിപ്പ്- മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട.

ഇതു പാടമല്ലെന്റെ ഹൃദയമാണ് ...
നെല്കതിരല്ല കരിയുന്ന മോഹമാണ്..ഇനിയെന്റെ
കരളും പറിച്ചു കൊള്ക..
പുഴയല്ല കണ്ണീരിനുറവയാണ് ...വറ്റി
വരളുന്നതുയിരിന്റെ ഉറവയാണ്

രേണുക- മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട.

രേണുകേ നീ രാഗ രേണു കിനാവിന്റെ നീല
കടമ്പിന് പരാഗ രേണു..
പിരിയുംബൊഴേതോ നനഞ്ഞ കൊമ്പില്
നിന്നു നില തെറ്റി വീണ രണ്ടിലകള് നമ്മള്..
രേണുകേ നാം രണ്ടു മേഘശകലങ്ങളായ്
അകലേക്ക് മറയുന്ന ക്ഷണഭംഗികള്..
മഴവില്ലു താഴെ വീണുടയുന്ന മാനത്ത്-
വിരഹമേഘ ശ്യാമ ഘനഭംഗികള്..

കണ്ണട-മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട.

എല്ലാവര്ക്കും തിമിരം.. നമ്മള്ക്കെല്ലാവര്ക്കും
തിമിരം
മങ്ങിയ കാഴ്ചകള് കണ്ട് മടുത്തു..
കണ്ണടകള് വേണം... കണ്ണടകള് വേണം...
എല്ലാവര്ക്കും തിമിരം.. നമ്മള്ക്കെല്ലാവര്ക്കും
തിമിരം
മങ്ങിയ കാഴ്ചകള് കണ്ട് മടുത്തു..
കണ്ണടകള് വേണം... കണ്ണടകള് വേണം...

കളഞ്ഞുപോയ സുഹൃത്ത്- മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട.

കനവു കണ്ടു ഞാന് നിന്നെ സുഹൃത്തെ നിന്
കനലു ചിന്തുന്ന വാക്കിന്റെ തീരത്ത്
കടല് കാണുന്ന കുട്ടിയെ പോലെ ഞാന്
വിരലു കൊണ്ടു കളം തീര്ത്ത് നില്ക്കവേ
കനവു കണ്ടു ഞാന് നിന്നെ സുഹൃത്തെ നിന്
കനലു ചിന്തുന്ന വാക്കിന്റെ തീരത്ത്
കടല് കാണുന്ന കുട്ടിയെ പോലെ ഞാന്

അഗ്നിശലഭങ്ങള്‍- മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട.

അഗ്നിശലഭങ്ങളായിന്നു കുട്ടികള്
ചത്തുവീഴുന്നു ചാവേര്ക്കളങ്ങളില്
കാട്ടുതീപോലെ കുരുവിക്കുരുന്നിന്റെ
കൂട്ടില് വീഴും പരുന്തിന് നിഴല്പോലെ
കുന്നിറങ്ങും കൊടുങ്കാറ്റിന് മൂളലായ്
രാത്രിയില് പേടി പൂക്കുന്ന സ്വപ്നമായ്
ഞെട്ടിയാര്ത്തു നിലത്തുവീണുടയുന്നു
ഞെട്ടില്നിന്നൂര്ന്നുവീഴുന്ന മൊട്ടുകള്
പാലുനല്കും കരം വിഴുങ്ങുന്നോരും
ഭൂതഭീകരക്കാട്ടുന്യായങ്ങളില്

ഓണം- മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട.

ഓര്മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം
ഓര്മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം
പൂര്വ്വ നേരിന്റെ നിനവാണിതോണം
ഓര്കക്കുവാന് എന്തെങ്കിലും വേണമെന്നുള്ള
വാക്കിന്റെ നിറവാണിതോണം
ഓര്മ്മയ്ക്ക് പേരാണിതോണം
ഇല്ലായ്മ കൊല്ലാത്ത യൌവ്വനങ്ങള്
മുറ്റത്തെ മുക്കിറ്റി മുത്തകങ്ങള്

കൂട്ടുകാരി- മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട.

പറയുവാനാകാത്തൊരായിരം കദനങ്ങള്
ഹൃദയത്തില് മുട്ടി വിളിച്ചിടുമ്പോള്
ഇനിയെനിക്കിവിടിരുന്നൊറ്റയ്ക്കു പാടുവാന്
കഴിയുമോ രാക്കിളി കൂട്ടുകാരി ?
ഇനിയെന് കരള്ക്കൂട്ടില് നിനവിന്റെ കുയില്മുട്ട
അടപൊട്ടിവിരിയുമോ പാട്ടുകാരീ ?
ഇനിയെന്റെയോര്മകളില് നിറമുള്ള പാട്ടുകള്
മണിവീണ മൂളുമോ കൂട്ടുകാരീ ?

ഉണരാത്ത പത്മതീര്‍ത്തങ്ങള്‍- മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട.

നിൽക്കുന്നു ഞാൻ പത്മതീർത്ഥത്തക്കുളത്തിന്റെ
ഭിത്തിയിൽ, കയ്യൂന്നി താടി താങ്ങി
ചുറ്റുമൊരായിരം കാണികൾ, ഞാനും
അങ്ങെത്തിനോക്കുന്നുണ്ടകക്കുളത്തിൽ..
കത്തിജ്ജ്വലിക്കാതെ സൂര്യൻ
കരിമ്പട്ടു ചുറ്റിപ്പതുങ്ങിയൊളിഞ്ഞു നിൽപ്പൂ
ഇത്തിൾ മരത്തിന്റെ കൊമ്പിൽ ബലിക്കാക്ക
വറ്റുകൾ തേടിപ്പറന്നിറങ്ങി

ഒരു നാത്തൂന്‍ പാട്ട്- മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട.

നാത്തൂനേ നാത്തൂനേ
നാമെങ്ങോട്ടോടണു നാത്തൂനേ ?
നാടോടുമ്പം നടുവേ ഓടണു
നടുവൊടിഞ്ഞില്ലെങ്കിലിരുന്നോളൂ
നാത്തൂനേ നാത്തൂനേ
നാമെന്ത് കുടിക്കണു നാത്തൂനേ?
കാടിയെ മൂടിയും കോളമൂടാതെയു-
മാടിക്കും മോടിക്കുമെന്ത് ചേതം!
നാത്തൂനേ നാത്തൂനേ

നിരാലംബന്‍- മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട.

സുഖമുള്ളതാണെനിക്കെല്ലാ ദിനങ്ങളും
കരയുമ്പോഴാണെനിക്കാത്മസുഖം
ഒറ്റക്കിരിക്കുവാന്, സങ്കടത്തീക്കുമേല്
വെട്ടിത്തിളങ്ങുവാനേറെയിഷ്ടം
കണ്ണീരിനോടു ഞാനിപ്പോള് പിണക്കമാ -
ണൊറ്റിക്കൊടുക്കുവോനാണു കണ്ണീര്
കയ്യില് നിന്നൂര്ന്ന പൂ പൊയ്കയില്
നീന്തുന്ന കണ്ടു കരഞ്ഞിടും കുട്ടിപോലെ
വര്ണങ്ങളൂര്ന്നുപോകുന്നതും നോക്കി ഞാന്

കാത്തിരുപ്പ്- മുരുകന്‍ കാട്ടാക്കട.

ആസുരതാളം തിമര്ക്കുന്നു ഹൃദയത്തില്
ആരോ നിശബ്ദമൊരു നോവായി നിറയുന്നു
നെഞ്ചിലാഴ്ന്നമരുന്നു മുനയുള്ള മൌനങ്ങള്
ആര്ദ്രമൊരു വാക്കിന്റെ വേര്പാട് നുരയുന്നു
പ്രിയതരം വാക്കിന്റെ വേനല് മഴത്തുള്ളി
ഒടുവിലെത്തുന്നതും നോക്കി പാഴ്സ്മൃതികളില്

അമ്മ- ഒ. എന്‍. വി. കുറുപ്പ്.

ഒന്പതുപേരവര് കല്പ്പണിക്കാര്
ഒാരമ്മപെറ്റവരായിരുന്നു
ഒന്പതുപേരും അവരുടെ നാരിമാരൊന്പതും
ഒന്നിച്ചു വാണിരുന്നു
കല്ലുകള്ച്ചെത്തിപ്പടുക്കുമാകൈകള്ക്ക്
കല്ലിനെക്കാളുറപ്പായിരുന്നു
നല്ലപകുതികള് നാരിമാരോ കല്ലിലെ
നീരുറവായിരുന്നു
ഒരുകല്ലടുപ്പിലെ തീയിലല്ലോ അവരുടെ കഞ്ഞി
തിളച്ചിരുന്നു
ഒരു വിളക്കിന് വെളിച്ചത്തിലല്ലോ അവരുടെ
തീനും തിമിതിമിര്പ്പും
ഒരു കിണര് കിനിയുന്ന നീരല്ലോ
കോരികുടിക്കാന് കുളിക്കുവാനും
ഒന്പതറകള് വെവ്വേറെ അവര്ക്കന്തിയുറങ്ങുവാന്
മാത്രമല്ലോ
ചെത്തിയകല്ലിന്റെ ചേലുകണ്ടാല്
കെട്ടിപ്പടുക്കും പടുതകണ്ടാല്
അ കൈവിരുതു പുകഴ്തുമാരും അ പുകഴ് ഏതിനും
മീതെയല്ലോ
കോട്ടമതിലും മതിലകത്തെ കൊട്ടാരം കോവില്
കൂത്തമ്പലവും
അവരുടെ കൈകള് പടുത്തതത്രേ അഴകും കരുത്തും
കൈകോര്ത്തതത്രേ
ഒന്പതും ഒന്പതും കല്ലുകള് ചേര്ന്നൊരുശില്പ
ഭംഗി തളിര്ത്തപോലേ
ഒന്പതുകല്പ്പണിക്കാരവര് നാരിമാരൊന്പതും
ഒന്നിച്ചു വാണിരുന്നു
അതുകാലം കോട്ടതന് മുന്നിലായി പുതിയൊരു
ഗോപുരം കെട്ടുവാനായ്
ഒത്തു പതിനെട്ടുകൈകള് വീണ്ടും ഉത്സവമായ്
ശബ്ദഘോഷമായി
കല്ലിനും മീതെയായ് ന്യത്തമാടി കല്ലുളി കൂടങ്ങള്
താളമിട്ടു
ചെത്തിയകല്ലുകള് ചാന്തു തേച്ചു ചേര്ത്തു
പടുക്കും പടുതയെന്തേഇക്കുറി
വല്ലായ്മയാര്ന്നുപോയി
ഭിത്തിയുറക്കുന്നീലൊന്നുകൊണ്ടും
ഭിത്തിയുറക്കുന്നീലൊന്നുകൊണ്ടും ...
ചെത്തിയകല്ലുകള് ചാന്തു തേച്ചു ചേര്ത്തു
പടുക്കും പടുതയെന്തേഇക്കുറി
വല്ലയ്മയാര്ന്നുപോയി
ഭിത്തിയുറക്കുന്നീലൊന്നുകൊണ്ടും
കല്ലുകള് മാറ്റിപ്പടുത്തുനോക്കി കയ്യുകള്
മാറിപ്പണിഞ്ഞു നോക്കി
ചാന്തുകള് മാറ്റിക്കുഴച്ചുനോക്കി
ചാര്ത്തുകളൊക്കെയും മാറ്റിനോക്കി
തെറ്റിയതെന്താണെവിടെയാവൊ
ഭിത്തിയുറക്കുന്നീലൊന്നുകൊണ്ടും
എന്താണുപോംവഴിയെന്നൊരൊറ്റച്ചിന്തയവരില്
പുകഞ്ഞുനില്ക്കെ
വെളിപാടുകൊണ്ടാരോ ചൊല്ലിയത്രെ
അധികാരമുള്ളോരതേറ്റു ചൊല്ലി
ഒന്പതുണ്ടല്ലോ വധുക്കളെന്നാല്
ഒന്നിനെചേര്ത്തീ മതില്പടുത്താല്
ആ മതില് മണ്ണിലുറച്ചുനില്ക്കും ആ
ചന്ദ്രതാരമുയര്ന്നുനില്ക്കും
ഒന്പതുണ്ടത്രേ പ്രിയവധുക്കള്
അന്പിയെന്നോരവരൊന്നുപൊലെ
ക്രൂരമാമീബലിക്കായതില്നിന്ന് ആരെയൊരുവളെ
മാറ്റിനിര്ത്തും
കൂട്ടത്തിലേറ്റവും മൂപ്പെഴുന്നോന്
തെല്ലൊരൂറ്റത്തോടപ്പോള് പറഞ്ഞുപോയി
ഇന്നുച്ചനേരത്ത് കഞ്ഞിയുമായ്
വന്നെത്തിടുന്നവള് ആരുമാട്ടെ
അവളെയും ചേര്ത്തീ മതില് പടുക്കും
അവളീപ്പണിക്കാര്തന് മാനം കാക്കും
ഒന്പതുപേരവര് കല്പ്പണിക്കാര് ഒന്പതു മെയ്യും
ഒരു മനസ്സും
എങ്കിലും ഒന്പതുപേരുമപ്പോള് സ്വന്തം വധുമുഖം
മാത്രമോര്ത്തൂ
അശുഭങ്ങള് ശങ്കിച്ചുപോകയാലോ അറിയാതെ
നെടുവീര്പ്പുതിര്ന്നുപോയി
ഒത്തു പതിനെട്ടുകൈകള് വീണ്ടും ഭിത്തി പടുക്കും
പണി തുടര്ന്നു
തങ്ങളില് നോക്കാനുമായിടാതെ എങ്ങോ
മിഴിനട്ടു നിന്നവരും
ഉച്ചവെയിലില് തിളച്ചകഞ്ഞി പച്ചിലതോറും
പകര്ന്നതാരോ
അക്കഞ്ഞിപാര്ന്നതിന് ചൂടുതട്ടി
പച്ചത്തലപ്പുകളൊക്കെ വാടി
കഞ്ഞിക്കലവും തലയിലേന്തി
കയ്യാലെതാങ്ങിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടേ
മുണ്ടകപ്പാടവരംബിലൂടെ മുന്നിലെചെന്തെങ്ങിന്
തോപ്പിലൂടെ
ചുണ്ടത്ത് തുമ്പച്ചിരിയുമായി
മണ്ടിക്കിതച്ചുവരുന്നതാരോ
മണ്ടിക്കിതച്ചുവരുന്നതാരോ
മൂക്കിന്റെതുമ്പത്ത് തൂങ്ങിനിന്നു മുത്തുപോല്
ഞാത്തുപോല് വേര്പ്പുതുള്ളി
മുന്നില് വന്നങ്ങനെ നിന്നവളോ മൂത്തയാള്
വേട്ടപെണ്ണായിരുന്നു
ഉച്ചക്കുകഞ്ഞിയും കൊണ്ടുപോരാന്
ഊഴമവളുടേതായിരുന്നു
ഒന്പതുപേരവര് കല്പ്പണിക്കാര് ഒന്പതു മെയ്യും
ഒരു മനസ്സും
എങ്കിലുമേറ്റവും മൂത്തയാളിന്
ചങ്കിലൊരുവെള്ളിടിമുഴങ്ങി
കോട്ടിയ പ്ലാവില മുന്നില് വച്ചു ചട്ടിയില്
കഞ്ഞിയും പാര്ന്നു വച്ചു
ഒറ്റത്തൊടുകറി കൂടെ വച്ചു ഒന്പതുപേര്ക്കും
വിളമ്പി വച്ചു
കുഞ്ഞിനെ തോളില് കിടത്തി തന്റെ
കുഞ്ഞിന്റെയച്ഛന്നടുത്തിരിക്കെ
ഈ കഞ്ഞിയൂട്ടൊടുക്കത്തെയാണെന്ന്
ഓര്ക്കുവാനാസതിക്കായതില്ല
ഓര്ക്കപ്പുറത്താണശനിപാതം
ആര്ക്കറിയാമിന്നതിന് മുഹൂര്ത്തം
കാര്യങ്ങളെല്ലാമറിഞ്ഞവാറെ ഈറനാം കണ്ണ്
തുടച്ചുകൊണ്ടേ
വൈവശ്യമൊക്കെ അകത്തൊതുക്കി കൈവന്ന
കൈപ്പും മധുരമാക്കി
കൂടെപ്പൊറുത്ത പുരുഷനോടും
കൂടപ്പിറപ്പുകളോടുമായി
ഗത്ഗതത്തോടു പൊരുതിടുപോല്
അക്ഷരമോരോന്നുമൂന്നിയൂന്നി
അന്ത്യമാം തന്നഭിലാഷപ്പോള്
അഞ്ജലിപൂര്വ്വം അവള് പറഞ്ഞു
ഭിത്തിയുറക്കാനീപ്പെണ്ണിനേയും
ചെത്തിയകല്ലിന്നിടക്കു നിര്ത്തി
കെട്ടിപ്പടുക്കുമുന്പൊന്നെനിക്കുണ്ട്
ഒറ്റയൊരാഗ്രഹം കേട്ടുകൊള്വിന്
കെട്ടിമറയ്ക്കെല്ലെന് പാതി നെഞ്ചം
കെട്ടിമറയ്ക്കെല്ലേയെന്റെ കയ്യും
എന്റെ പൊന്നോമന കേണിടുമ്പോള്
എന്റെയടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോരൂ
ഈ കയ്യാല് കുഞ്ഞിനെയേറ്റുവാങ്ങി
ഈമുലയൂട്ടാന് അനുവധിക്കൂ
ഏതുകാറ്റുമെന് പാട്ടുപാടുന്നൂ ഏതു മണ്ണിലും ഞാന്
മടയ്ക്കുന്നു
മണ്ണളന്ന് തിരിച്ചു കോല്നാട്ടി മന്നരായ്
മധിച്ചവര്ക്കായി
ഒന്പതു കല്പ്പണിക്കാര് പടുത്ത
വന്പിയെന്നൊരാക്കോട്ടതന് മുന്നില്
ഇന്നുകണ്ടേനപ്പെണ്ണിന് അപൂര്ണ്ണസുന്ദരമായ
വെണ്ശിലാശില്പ്പം
എന്തിനോവേണ്ടി നീട്ടിനില്ക്കുന്ന
ചന്തമോലുന്നൊരാവലം കൈയ്യും
ഞെട്ടില്നിന്ന് പാല് തുള്ളികള് ഊറും
മട്ടിലുള്ളൊരാ നഗ്നമാം മാറും
കണ്ടുണര്ന്നെന്റെയുള്ളിലെ പൈതല് അമ്മ
അമ്മയെന്നാര്ത്തു നില്ക്കുന്നു
കണ്ടുണര്ന്നെന്റെയുള്ളിലെ പൈതല് അമ്മ
അമ്മയെന്നാര്ത്തു നില്ക്കുന്നു.

മോഹം- ഒ. എന്‍. വി. കുറുപ്പ്.

ഒരു വട്ടം കൂടിയെന് ഓര്മ്മകള് മേയുന്ന
തിരുമുറ്റത്തെത്തുവാന് മോഹം
തിരുമുറ്റത്തൊരു കോണില് നില്ക്കുന്നൊരാ
നെല്ലി മരമൊന്നുലുത്തുവാന് മോഹം
മരമോന്നുലുതുവാന് മോഹം
അടരുന്ന കായ്മണികള് പൊഴിയുമ്പോള്
ചെന്നെടുത്ത് അതിലൊന്ന് തിന്നുവാന് മോഹം
സുഖമെഴും കയ്പ്പും പുളിപ്പും മധുരവും
നുകരുവാനിപ്പോഴും മോഹം
തൊടിയിലെ കിണര്വെള്ളം കോരി
കുടിച്ചെന്ത് മധുരം എന്നോതുവാന് മോഹം
എന്ത് മധുരമെന്നോതുവാന് മോഹം
ഒരു വട്ടം കൂടി കൂടിയാ പുഴയുടെ തീരത്ത്
വെറുതെയിരിക്കുവാന് മോഹം
വെറുതെയിരിന്നൊരു കുയിലിന്റെ
പാട്ടു കേട്ടെതിര്പ്പാട്ടു പാടുവാന് മോഹം
അത് കേള്ക്കെ ഉച്ചത്തില് കൂകും കുയിലിന്റെ
ശ്രുതി പിന്തുടരുവാന് മോഹം
ഒടുവില് പിണങ്ങി പറന്നു പോം പക്ഷിയോട്
അരുതേ എന്നോതുവാന് മോഹം
വെറുതെയീ മോഹങ്ങളെന്നറിയുമ്പോഴും
വെറുതെ മോഹിക്കുവാന് മോഹം.

നാറാണത്തു ഭ്രാന്തന്‍- മധുസൂദനന്‍ നായര്‍.

പന്ത്രണ്ടു മക്കളെ പെറ്റൊരമ്മേ
നിന്റെ മക്കളിൽ ഞാനാണു ഭ്രാന്തൻ
പന്ത്രണ്ടു രാശിയും നീറ്റുമമ്മേ
നിന്റെ മക്കളിൽ ഞാനാണനാധൻ
എന്റെ സിരയിൽ നുരക്കും പുഴുക്കളില്ലാ
കണ്ണിലിരവിന്റെ പാഷാണ തിമിരമില്ലാ
ഉള്ളിലഗ്നികോണിൽ കാറ്റുരഞ്ഞു തീചീറ്റുന്ന
നഗ്നമാം ദുസ്വർഗ്ഗ കാമമില്ല

അഗസ്ത്യഹൃദയം- മധുസൂദനന്‍ നായര്‍.

രാമ രഘുരാമ നാമിനിയും നടക്കാം
രാവിന്നു മുന്പേ കനല്ക്കാട് താണ്ടാം
നോവിന്റെ ശൂല മുന മുകളില് കരേറാം
നാരായ ബിന്ധുവിലഗസ്ത്യനെ കാണാം
ചിട നീണ്ട വഴിയളന്നും പിളർന്നും കാട്ടു
ചെടിയുടെ തുടിക്കുന്ന കരളരിഞ്ഞും

കിളി, മരം, ഭൂമി- മധുസൂദനന്‍ നായര്‍.

'കൂടൊഴിയണം'
മരം കിളിയോടോതീ
കിളി ആകാശത്തിര നോക്കി -
പ്പറന്നു കുടില്ലാതെ
'കാടൊഴിയണം'
ഭുമി മരത്തോടോതീ
മരം
ദുരെ , യാക്കിളിയുടെ
ചിറകില് നോക്കിപ്പോയീ

ഇരുളിന്‍ മഹാനിദ്രയില്‍- മധുസൂദനന്‍ നായര്‍.

ഇരുളിന് മഹാ നിദ്രയില് നിന്നുണര്ത്തി നീ
നിറമുള്ള ജീവിത പീലി തന്നൂ...
എന് ചിറകിനാകാശവും നീ തന്നു നിന്നാത്മ
ശിഖരത്തിലൊരു കൂടു തന്നൂ...
ആത്മ ശിഖരത്തിലൊരു കൂടു തന്നൂ...
ഒരു കുഞ്ഞു പൂവിലും കുളിര് കാറ്റിലും നിന്നെ
നീയായ് മണക്കുന്നതെങ്ങു വേറെ ...

താടക- വയലാര്‍.

വിന്ധ്യശൈലത്തിന്റെ താഴ്വരയിൽ
നിശാഗന്ധികള് മൊട്ടിടും ഫാല്ഗുന സന്ധ്യയിൽ
വിന്ധ്യശൈലത്തിന്റെ താഴ്വരയിൽ
നിശാഗന്ധികള് മൊട്ടിടും ഫാല്ഗുന സന്ധ്യയിൽ
പാര്വ്വതീപൂജക്കു് പൂനുള്ളുവാന് വന്ന
ദ്രാവിഡരാജകുമാരി ഞാൻ താടക
താമരചോലകള്ക്കക്കരെ ഭാര്ഗ്ഗവരാമന്
തെളിച്ചിട്ട സഞ്ചാരവീഥിയിൽ
കണ്ടു ശ്രീരാമനെ,
താമരചോലകള്ക്കക്കരെ ഭാര്ഗ്ഗവരാമന്
തെളിച്ചിട്ട സഞ്ചാരവീഥിയിൽ
കണ്ടു ശ്രീരാമനെ, ഏതോ തപോധനന്
കൊണ്ടു നടക്കുന്ന കാമസ്വരൂപനെ.
സ്ത്രീഹൃദയത്തിനുന്മാദമുണര്ത്തുമാ മോഹന
ഗോപാംഗഭംഗി നുകര്ന്നവൾ, കണ്ണെടുക്കാതെ,
കണ്ണെടുക്കാതൊരഭൗമ രോമാഞ്ചമായി
നിന്നാൾ
സലജ്ജം സകാമം സവിസ്മയം
രാജീവപുഷ്പശരങ്ങളേറ്റാദ്യമായ് രാമനിൽ
മോഹം തുടിച്ചുണര്ന്നീടവേ,
താടി തടവി ചിരിച്ചു ചൊല്ലീ മുനി
താടകയെന്ന നിശാചരിയാണവൾ
ആര്യഗോത്രത്തലവന്മാര് അനുചരന്മാരുമായ്
ദക്ഷിണഭാരതഭൂമിയില് സംഘങ്ങൾ
സംഘങ്ങളായ് വന്നു സംസ്കാരസംഹിതയാകെ
തിരുത്തിക്കുറിച്ചനാൾ, വാമനന്മാരായ്
വിരുന്നുവന്നീ ദാനഭൂമിയില് യാഗപശുക്കളെ
മേച്ചനാൾ
ദ്രാവിഢരാജാധിരാജകിരീടങ്ങള് ഈ മണ്ണിലിട്ടു
ചവിട്ടി ഉടച്ചനാൾ,വിശ്വമാതൃത്വത്തെ
വേദമഴുവിനാൽ
വെട്ടി പുരോഹിത പാദത്തില് വെച്ചനാൾ...
ആദ്യമായ്,
ആര്യവംശാധിപത്യത്തിനെയാട്ടിയകറ്റിയ
രാജകുമാരിയെ, താടകയെ, കണ്ടു്,
കോപാരുണങ്ങളായ്
താടി വളര്ത്തും തപസ്വി തന് കണ്ണുകൾ
ചിത്രശിലാതലങ്ങള്ക്കു് മീതെ മലര്മെത്ത
വിരിക്കും സുരഭിയാം തെന്നലിൽ
ചിത്രശിലാതലങ്ങള്ക്കു് മീതെ മലര്മെത്ത
വിരിക്കും സുരഭിയാം തെന്നലിൽ
ആ രാത്രി സ്വപ്നവും കണ്ടു് വനനദീതീരത്തു്
ശ്രീരാമചന്ദ്രനുറങ്ങവേ, കാട്ടിലൂടെ,
ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ,
അനങ്ങാതെ, ഓട്ടുവളകള് കിലുങ്ങാതെ,
ഏകയായ്, ദാശരഥിതന് അരികത്തു്
അനുരാഗദാഹപരവശയായ് വന്നു താടക
ഞാണ് വടുവാര്ന്ന യുവാവിന്റെ കൈകളിൽ
തോള് വരെയെത്തിക്കിടന്ന കാര്ക്കൂന്തലിൽ
ഹേമാംഗകങ്ങളിൽ, താടകതന്
തളിര്ത്താമരമൊട്ടിളം
കൈവിരൽ ഓടവെ
ഞാണ് വടുവാര്ന്ന യുവാവിന്റെ കൈകളിൽ
തോള് വരെയെത്തിക്കിടന്ന കാര്ക്കൂന്തലിൽ
ഹേമാംഗകങ്ങളിൽ, താടകതന്
തളിര്ത്താമരമൊട്ടിളം
കൈവിരൽ ഓടവെ
അജ്ഞാതം ഏതോ മധുരാനുഭൂതിയിൽ
അര്ദ്ധസുപ്താന്തര്വികാരമുണരവേ...
അജ്ഞാതം ഏതോ മധുരാനുഭൂതിയിൽ
അര്ദ്ധസുപ്താന്തര്വികാരമുണരവേ...
ആദ്യത്തെ മാദകചുംബനത്തില് തന്നെ
പൂത്തുവിടര്ന്നുപോയ് രാമന്റെ കണ്ണുകൾ
മുത്തുകിലുങ്ങും സ്വരവുമായ് ചോദിച്ചു
മുഗ്ദാനുരാഗ വിവശയായ് താടക.
മുത്തുകിലുങ്ങും സ്വരവുമായ് ചോദിച്ചു
മുഗ്ദാനുരാഗ വിവശയായ് താടക.
ആര്യവംശത്തിന്നടിയറ വെയ്ക്കുമോ
സൂര്യവംശത്തിന്റെ സ്വര്ണ്ണസിംഹാസനം
ആര്യവംശതന്തിന്ന് അടിയറ വെയ്ക്കുമോ
സൂര്യവംശത്തിന്റെ സ്വര്ണ്ണസിംഹാസനം
ചുറ്റുമുറങ്ങിക്കിടന്ന മഹര്ഷിമാര്
ഞെട്ടിയുണര്ന്നു
നിശ്ശബ്ദയായ് പെണ്കൊടി.
യജ്ഞകുണ്ഠത്തിനരികില് വിശ്വാമിത്ര ഗര്ജ്ജനം
കേട്ടു നടുങ്ങി വിന്ധ്യാടവി.
യജ്ഞകുണ്ഠത്തിനരികില് വിശ്വാമിത്ര ഗര്ജ്ജനം
കേട്ടൂ.
വില്ലുകുലയ്ക്കൂ, ശരം തൊടുക്കൂ, രാമാ, കൊല്ലൂ
നിശാചരി താടകയാണവൾ...
ആദ്യമായ് രാമന്റെ മന്മഥാസ്ത്രം മാല
ചാര്ത്തിയ
രാജകുമാരിതന് ഹൃത്തടം
മറ്റൊരസ്ത്രത്താല് തകര്ന്നു പോയ്
സ്തബ്ധനായ് പുത്രീ വിയോഗവ്യഥയില്
വിന്ധ്യാചലം

സര്‍ഗ്ഗസംഗീതം- വയലാര്‍.

ആരണ്യാന്തരഗഹ്വരോദരതപ-
സ്ഥാനങ്ങളിൽ, സൈന്ധവോ-
ദാരശ്യാമമനോഭിരാമപുളിനോപാന്തപ്രദേശങ്ങളിൽ
ആരന്തർമ്മുഖമിപ്രഞ്ചപരിണാ-
മോത്ഭിന്നസർഗ്ഗക്രിയാ-
സാരം തേടിയലഞ്ഞൂ പണ്ടവരിലെ-
ചൈതന്യമെൻ ദർശനം
ആ മൺമെത്തകളാറ്റുനോറ്റ മധുര-
സ്വപ്നങ്ങളിൽ, ജീവിത-
പ്രേമം പാടിയ സാമഗാനലഹരീ-
ഹർഷാഞ്ചിതാത്മാക്കളായ്,
ഹാ, മന്വന്തരഭാവശില്പികളെനി-
ക്കെന്നേക്കുമായ് തന്നതാ-
ണോമൽക്കാർത്തിക നെയ്വിളക്കെരിയുമീ-
യേകാന്തയാഗാശ്രമം.
നാദം ശൂന്യതയിങ്കലാദ്യമമൃതം
വർഷിച്ച നാളിൽ, ഗതോ-
ന്മാദം വിശ്വപദാർത്ഥശാലയൊരിട-
ത്തൊന്നായ് തുടിച്ചീടവേ
ആ ദാഹിച്ചു വിടർന്ന ജീവകലികാ-
ജാലങ്ങളിൽ, കാലമേ
നീ ദർശിച്ച രസാനുഭൂതി പകരൂ
മൽ പാനപാത്രങ്ങളിൽ!
ഓരോ ജീവകണത്തിനുള്ളിലുമുണർ-
ന്നുദ്ദീപ്തമായ്, ധർമ്മ സംസ്-
കാരോപാസനശക്റിയായ്,ചിരതപ-
സ്സങ്കൽപ്പസങ്കേതമായ്,
ഓരോ മാസ്മരലോകവുമുണ്ടതിലെനി-
ക്കെന്നന്തരാത്മാവിലെ-
ത്തേരോടിക്കണ,മെന്റെ കാവ്യകലയെ-
ക്കൊണ്ടാകുവോളം വരെ!
വാളല്ലെൻ സമരായുധം,ത്ധണത്ധണ-
ധ്വാനം മുഴക്കീടുവാ-
നാള,ല്ലെൻ കരവാളു വിറ്റൊരു മണി-
പ്പൊൻ വീണ വാങ്ങിച്ചു ഞാൻ!
താളം രാഗലയശ്രുതിസ്വരമിവയ്-
ക്കല്ലാതെയൊന്നിന്നുമി-
ന്നോളക്കുത്തുകൾ തീർക്കുവാൻ കഴിയുകി-
ല്ലെൻ പ്രേമതീർത്ഥങ്ങളിൽ!
ഓണക്കോടി ഞൊറിഞ്ഞുടുത്തൂ കമുകിൻ
പൊൻപ്പൂക്കുലച്ചാർത്തുമായ്
പ്രാണപ്രേയസി, കാവ്യകന്യ, കവിള-
ത്തൊന്നുമ്മ വച്ചീടവേ..
വീണക്കമ്പികൾ മീട്ടി, മാനവമനോ-
രാജ്യങ്ങളിൽ ചെന്നൂ ഞാൻ;
നാണത്തിന്റെ കിളുന്നുകൾക്ക് നിറയേ –
പ്പാദസരം നൽകുവാൻ!
കാടത്തത്തെ മനസ്സിലിട്ട കവിയായ്
മാറ്റുന്ന വാല്മീകമു;
ണ്ടോടപ്പുലുക്കുഴലിന്റെ ഗീതയെഴുതി-
സ്സൂക്ഷിച്ച പൊന്നോലയും;
കോടക്കാർന്നിര കൊണ്ടുവന്ന മനുജാത്-
മാവിന്റെ കണ്ണീരുമായ്
മൂടൽമഞ്ഞിൽ മയങ്ങുമെന്നുമിവിടെ-
പ്പൂക്കും വനജ്യോത്സ്നകൾ!
ഞാനിജ്ജാലകവാതിലിൽ ചെറുമുള-
ന്തണ്ടിൽ ഞൊറിഞ്ഞിട്ടതാ-
ണീ നീലത്തുകിൽ ശാരദേന്ദുകലയെ-
പ്പാവാട ചാർത്തിക്കുവാൻ
ഹാ, നിത്യം ചിറകിട്ടടിച്ചു ചിതറി-
ക്കീറിപ്പറപ്പിച്ചുവോ
ഞാനിസ്സർഗ്ഗതപസ്സമാധിയിലിരി-
ക്കുമ്പോൾ കൊടുങ്കാറ്റുകൾ?
കോടക്കാറ്റിലഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ ചിടയും
ചിക്കിക്കിടന്നീടുമാ-
ക്കാടങ്ങിങു ചവച്ചെറിഞ്ഞ തളിരും പൂവും
പിടഞ്ഞീടവേ
നാടന്ത:പ്രഹരങ്ങളേറ്റു കിടിലം-
കൊൾകേ, മുലപ്പാലുമായ്
പാടം നീന്തി വരുന്ന പൌർണ്ണമി, നിന-
ക്കാവട്ടെ ഗീതാഞ്ജലി.

അശ്വമേധം- വയലാര്‍

ആരൊരാളെൻ കുതിരയെ കെട്ടുവാൻ
ആരൊരാളതിൻ മാർഗ്ഗം മുടക്കുവാൻ ?
ദിഗ്വിജയത്തിനെൻ സർഗ്ഗശക്തിയാ-
മിക്കുതിരയെ വിട്ടയയ്ക്കുന്നു ഞാൻ!
വിശ്വസംസ്കാരവേദിയിൽ പുത്തനാ-
മശ്വമേധം നടത്തുകയാണു ഞാൻ!
നിങ്ങൾ കണ്ടോ ശിരസ്സുയർത്തിപ്പയു-
മെൻ കുതിരയെ, ചെമ്പൻ കുതിരയെ?
എന്തൊരുന്മേഷമാണതിൻ കൺകളിൽ
എന്തൊരുത്സാഹമാണതിൻ കാൽകളിൽ!
കോടികോടി പുരുഷാന്തരങ്ങളിൽ-
ക്കൂടി നേടിയതാണതിൻ ശക്തികൾ.
വെട്ടി വെട്ടി പ്രക്രുതിയെ മല്ലിട്ടു-
വെറ്റി നേടിയതാണതിൻ സിദ്ധികൾ!
മന്ത്രമായൂരപിഞ്ചികാചാലന-
തന്ത്രമല്ലതിൻ സംസ്കാരമണ്ഡലം!
കോടികോടി ശതാബ്ദങ്ങൾ മുമ്പൊരു
കാടിനുള്ളിൽ വച്ചെൻ പ്രപിതാമഹർ
കണ്ടതാണീക്കുതിരയെ;ക്കാട്ടുപുൽ-
ത്തണ്ടുനൽകി വളർത്തി മുത്തശ്ശിമാർ;
കാട്ടുചൊലകൾ പാടിയപാട്ടുക-
ളേറ്റുപാടിപ്പഠിച്ച മുത്തശ്ശിമാർ;
ഇന്നലത്തെ ചരിത്രം മയങ്ങുന്ന
മണ്ണിലൂടെ കുതിച്ചുപാഞ്ഞീടവെ
എത്രയെത്ര ശവകുടീരങ്ങളിൽ
ന്രുത്തമാടിയതാണാക്കുളമ്പുകൾ!
ദ്രുപ്തരാഷ്ട്ര പ്രതാപങ്ങൾതൻ കോട്ട-
കൊത്തളങ്ങളെപ്പിന്നിടും യാത്രയിൽ,
എത്ര കൊറ്റക്കുടകൾ,യുഗങ്ങളിൽ
കുത്തിനിർത്തിയ മുത്തണിക്കൂണുകൾ,-
അക്കുളമ്പടിയേറ്ററ്റുവീണുപോയ്;
അത്രയേറെബ്ഭരണകൂടങ്ങളും!
കുഞ്ചിരോമങ്ങൾതുള്ളിച്ചുതുള്ളിച്ചു
സഞ്ചരിച്ചൊരിച്ചെമ്പങ്കുതിരയെ,
പണ്ടു ദൈവം കടിഞ്ഞാണുമായ് വന്നു
കൊണ്ടുപോയീ സവാരിക്കിറങ്ങുവാൻ.
പിന്നെ രാജകീയോന്മത്തസേനകൾ
വന്നു നിന്നു പടപ്പാളയങ്ങളിൽ!
ആഗമതത്വവേദികൾ വന്നുപോൽ
യോഗദണ്ഡിതിലിതിനെത്തളയ്ക്കുവാൻ!
എന്റെ പൂർവികരശ്വഹ്രിദയജ്ഞ;
രെന്റെ പൂർവികർ വിശ്വവിജയികൾ,
അങ്കമാടിക്കുതിരയെ വീണ്ടെടു-
ത്തന്നണഞ്ഞു യുഗങ്ങൾതൻ ഗായകർ!
മണ്ണിൽനിന്നു പിറന്നവർ മണ്ണിനെ -
പ്പൊന്നണിയിച്ച സംസ്കാരശില്പികൾ!
നേടിയതാണവരോടു ഞാ,-നെന്നിൽ
നാടുണർന്നോരുനാളിക്കുതിരയെ!
ഈ യുഗത്തിന്റെ സാമൂഹ്യശക്തി ഞാൻ
മായുകില്ലെന്റെ ചൈതന്യവീചികൾ!
ഈശ്വരനല്ല മാന്ത്രികനല്ല ഞാൻ
പച്ചമണ്ണിൻ മനുഷ്യത്മാണുഞാൻ!
ദിഗ്വിജയത്തിനെൻ സർഗ്ഗശക്തിയാ-
മിക്കുതിരയെ വിട്ടയയ്ക്കുന്നു ഞാൻ
ആരൊരാളിക്കുതിരയെ കെട്ടുവാൻ
ആരൊരാളതിൻ മാർഗ്ഗം മുടക്കുവാൻ.

സര്‍വകലാശാലകള്‍.

കാലിക്കറ്റ് സര്‍വകലാശാല

ശ്രീശങ്കരാചാര്യ സംസ്കൃത സര്‍വകലാശാല

കേരള സര്‍വകലാശാല

മഹാത്മ ഗാന്ധി സര്‍വകലാശാല

കേരള കാഷിക സര്‍വകലാശാല

മലയാള സര്‍വകലാശാല

കണ്ണൂര്‍ സര്‍വകലാശാല

പ്രമുഖ പുസ്തകശാലകള്‍.

 ഇന്ദുലേഖ ബുക്ക് സ്റ്റോര്‍
 

 ഡി. സി. ബുക്സ്

  കറന്‍റ് ബുക്സ്

 
 ഗ്രീന്‍ ബുക്സ്

 ഒലീവ് ബുക്സ് 

മാതൃഭൂമി ബുക്സ്

 
നാഷണല്‍ ബുക്സ്

ചിന്ത

പ്രമുഖ അക്കാദമികള്‍.

 

കേരള ഭാഷാ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്

 

കേരള ലളിതകലാ അക്കാദമി

 

സാഹിത്യ അക്കാദമി

 

കേരള കലാമണ്ഡലം

 

കേരള സംഗീത നാടക അക്കാദമി

മലയാള വാര്‍ത്താ ചാനലുകള്‍.

മലയാള പത്രങ്ങള്‍.

പ്രധാന മലയാള പത്രങ്ങള്‍

1. മലയാള മനോരമ

2. മാതൃഭൂമി 

3. ദീപിക 

4. മംഗളം

5. ദേശാഭിമാനി

6. വീക്ഷണം

7. ജനയുഗം

8. കേരളകൌമുദി

9. ചന്ദ്രിക

10. വര്‍ത്തമാനം

11. മാധ്യമം 

12. തേജസ്

13. സുപ്രഭാതം

14. ജന്മഭൂമി

15. സിറാജ്

വിദേശ മലയാള പത്രങ്ങള്‍