11/3/18
യാത്രാമൊഴി - ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട്
പുലരുവാനേഴര രാവേയുള്ളു
പൂങ്കോഴി കൂവിക്കഴിഞ്ഞേയുള്ളു
കണ്ണീരിൽ മുങ്ങിക്കുളി കഴിഞ്ഞ്
വെണ്ണീറുകൊണ്ട് കുറിവരച്ച്
ദുരിതം കൊണ്ടൊരു നിറപറ നിറച്ച്
കൂളക്കുടുക്കയെറിഞ്ഞുടച്ച്
താളത്തിൽ മൂന്നു വലത്തുവെച്ച്
ഇല വാട്ടി ദുഃഖം പൊതിഞ്ഞുകെട്ടി
മാറാപ്പിൽ സ്വപ്നം നിറച്ചുകെട്ടി
ഏഴരക്കമ്പുള്ള വടിയെടുത്ത്
ഏഴരക്കമ്പുള്ള കുടയെടുത്ത്, വ്യഥ
വെച്ചുണ്ണാൻ ചിറ്റുരുളിയൊന്നെടുത്ത്
ഇടങ്കാലുവെച്ചു പടികടന്നേ
ഇടനെഞ്ചു പൊട്ടിത്തിരിഞ്ഞു നിന്നേ
അമ്മേ...
പൂങ്കോഴി കൂവിക്കഴിഞ്ഞേയുള്ളു
കണ്ണീരിൽ മുങ്ങിക്കുളി കഴിഞ്ഞ്
വെണ്ണീറുകൊണ്ട് കുറിവരച്ച്
ദുരിതം കൊണ്ടൊരു നിറപറ നിറച്ച്
കൂളക്കുടുക്കയെറിഞ്ഞുടച്ച്
താളത്തിൽ മൂന്നു വലത്തുവെച്ച്
ഇല വാട്ടി ദുഃഖം പൊതിഞ്ഞുകെട്ടി
മാറാപ്പിൽ സ്വപ്നം നിറച്ചുകെട്ടി
ഏഴരക്കമ്പുള്ള വടിയെടുത്ത്
ഏഴരക്കമ്പുള്ള കുടയെടുത്ത്, വ്യഥ
വെച്ചുണ്ണാൻ ചിറ്റുരുളിയൊന്നെടുത്ത്
ഇടങ്കാലുവെച്ചു പടികടന്നേ
ഇടനെഞ്ചു പൊട്ടിത്തിരിഞ്ഞു നിന്നേ
അമ്മേ...
വ്യര്ത്ഥമാസത്തിലെ കഷ്ടരാത്രി - ബാലചന്ദ്രന് ചുള്ളിക്കാട്
അതിഥികള് പൊയ്ക്കഴിഞ്ഞ്
അതിഥികള് പൊയ്ക്കഴിഞ്ഞ്
കാലൊച്ചകള് തെരുവില് വേച്ചൊടുങ്ങുന്നു
മനസ്സിന്റെ തറ നിറയെ സിഗരറ്റു കുറ്റികള്
ഫലിതഭാഷണ ഉച്ചിഷ്ടങ്ങള്
മേശമേല് പകുതിമോന്തിയ പാനപാത്രങ്ങളില്
മറവിതന് ജലം
നാല്പത് വാട്ടിന്റെ പനിവെളിച്ചത്തില്
ഈ സത്ര ഭിത്തിയില്
അപഥ സഞ്ചാരിയായ ഒരാത്മാവിന്റെ
വികൃത ചിത്രം വരയ്ക്കുകയാണെന് നിഴല്
ഇനിയുറങ്ങാം..
അതിഥികള് പൊയ്ക്കഴിഞ്ഞ്
കാലൊച്ചകള് തെരുവില് വേച്ചൊടുങ്ങുന്നു
മനസ്സിന്റെ തറ നിറയെ സിഗരറ്റു കുറ്റികള്
ഫലിതഭാഷണ ഉച്ചിഷ്ടങ്ങള്
മേശമേല് പകുതിമോന്തിയ പാനപാത്രങ്ങളില്
മറവിതന് ജലം
നാല്പത് വാട്ടിന്റെ പനിവെളിച്ചത്തില്
ഈ സത്ര ഭിത്തിയില്
അപഥ സഞ്ചാരിയായ ഒരാത്മാവിന്റെ
വികൃത ചിത്രം വരയ്ക്കുകയാണെന് നിഴല്
ഇനിയുറങ്ങാം..
വെളിപാട് - ബാലചന്ദ്രന് ചുള്ളിക്കാട്
വേടന് അമ്പുരക്കുന്നതു
എന്റെ ഹൃദയത്തില് തന്നെയാണു
എന്നിട്ടും മുനയുടെ മൂര്ച്ച എന്റെ കവിതക്കില്ല
നിറയൊഴിക്കുന്നതു
എന്റെ നെഞ്ചിലേക്കുതന്നെയാണു
എന്നിട്ടും കുഴലിന്റെ സംഗീതം
എന്റെ കവിതക്കില്ല
കുളമ്പുകള് ചവിട്ടിയരക്കുന്നതു
എന്റെ മാംസം തന്നെയാണ്
എന്നിട്ടും പടക്കുതിരകളുടെ
മരണവേഗത എന്റെ വാക്കുകള്ക്കില്ല
ഞെരിഞ്ഞു തകരുന്നതു എന്റെ തോളെല്ലുകള് തന്നെയാണ്
എന്റെ ഹൃദയത്തില് തന്നെയാണു
എന്നിട്ടും മുനയുടെ മൂര്ച്ച എന്റെ കവിതക്കില്ല
നിറയൊഴിക്കുന്നതു
എന്റെ നെഞ്ചിലേക്കുതന്നെയാണു
എന്നിട്ടും കുഴലിന്റെ സംഗീതം
എന്റെ കവിതക്കില്ല
കുളമ്പുകള് ചവിട്ടിയരക്കുന്നതു
എന്റെ മാംസം തന്നെയാണ്
എന്നിട്ടും പടക്കുതിരകളുടെ
മരണവേഗത എന്റെ വാക്കുകള്ക്കില്ല
ഞെരിഞ്ഞു തകരുന്നതു എന്റെ തോളെല്ലുകള് തന്നെയാണ്
സ്നേഹം - ബാലചന്ദ്രന് ചുള്ളിക്കാട്
പ്രളയമാണെങ്ങും ഇടവരാത്രിതന്
കരിമുകില് ചിറമുറിഞ്ഞ് പേമഴയിടിഞ്ഞ് ചാടുന്നു
ഇടയ്ക്ക് കൊള്ളിയാന് വെളിച്ചത്തില് കാണാം
കടപുഴങ്ങിയ മരങ്ങളും, ചത്ത മൃഗങ്ങളും,മര്ത്യ ജഡങ്ങളും
ജലപ്രാഹത്തില് ചുഴന്നൊലിച്ചു പോകുന്നു
ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ശവത്തിന്മേല്
അള്ളിപ്പിടിച്ചു നാം മുങ്ങിത്തുടിച്ചു നീന്തുന്നു
ചുഴികുത്തില്പ്പെട്ടീ ഒടുക്കത്തെ പ്രാണ പ്രതീക്ഷ
കരിമുകില് ചിറമുറിഞ്ഞ് പേമഴയിടിഞ്ഞ് ചാടുന്നു
ഇടയ്ക്ക് കൊള്ളിയാന് വെളിച്ചത്തില് കാണാം
കടപുഴങ്ങിയ മരങ്ങളും, ചത്ത മൃഗങ്ങളും,മര്ത്യ ജഡങ്ങളും
ജലപ്രാഹത്തില് ചുഴന്നൊലിച്ചു പോകുന്നു
ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ശവത്തിന്മേല്
അള്ളിപ്പിടിച്ചു നാം മുങ്ങിത്തുടിച്ചു നീന്തുന്നു
ചുഴികുത്തില്പ്പെട്ടീ ഒടുക്കത്തെ പ്രാണ പ്രതീക്ഷ
8/3/18
പോകൂ പ്രിയപ്പെട്ട പക്ഷീ - ബാലചന്ദ്രന് ചുള്ളിക്കാട്
പോകൂ പ്രിയപ്പെട്ട പക്ഷീ, കിനാവിന്റെ
നീലിച്ച ചില്ലയില് നിന്നും
നിനക്കായ് വേടന്റെ കൂര-
മ്പൊരുങ്ങുന്നതിന് മുന്പ്
ആകാശമെല്ലാം നരക്കുന്നതിന് മുന്പ്
ജീവനില് നിന്നും ഇല കൊഴിയും മുന്പ്
പോകൂ, തുള വീണ ശ്വാസ കോശത്തിന്റെ
കൂടും വെടിഞ്ഞ് ചിറകാര് -
ന്നൊരോര്മ്മ പോല് പോകൂ..
സമുദ്രം ഒരായിരം നാവിനാല്
ദൂരാല് വിളിക്കുന്നു നിന്നെ..
നീലിച്ച ചില്ലയില് നിന്നും
നിനക്കായ് വേടന്റെ കൂര-
മ്പൊരുങ്ങുന്നതിന് മുന്പ്
ആകാശമെല്ലാം നരക്കുന്നതിന് മുന്പ്
ജീവനില് നിന്നും ഇല കൊഴിയും മുന്പ്
പോകൂ, തുള വീണ ശ്വാസ കോശത്തിന്റെ
കൂടും വെടിഞ്ഞ് ചിറകാര് -
ന്നൊരോര്മ്മ പോല് പോകൂ..
സമുദ്രം ഒരായിരം നാവിനാല്
ദൂരാല് വിളിക്കുന്നു നിന്നെ..
ഒരു പ്രണയഗീതം - ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട്
ഇങ്ങസ്തമിക്കുന്നു സൂര്യൻ; പെരുവഴി
തീർന്നൂ, തിരിച്ചു നടക്കാം നമുക്കിനി
സ്വന്തം കുരുതിയിലേക്കു പോകുന്നൊരി-
ക്കൊമ്പ് ചുവന്നോരറവു മൃഗങ്ങൾക്കു
പിമ്പേ നടക്കുമ്പോഴും നമ്മെ ബന്ധിപ്പ-
തെന്താഭിചാരം? പ്രണയമോ പാപമോ?
ഇല്ല പൊട്ടിച്ചിരി; നീണ്ട ഞരക്കങ്ങ-
ളല്ലാതെ,യോരോ തകരക്കുടിലിലും
വെള്ളമിറങ്ങാതെ, ജീവിതമൂർച്ഛയിൽ
തുള്ളിപ്പനിച്ചു കിടക്കയാമുണ്ണികൾ
തീർന്നൂ, തിരിച്ചു നടക്കാം നമുക്കിനി
സ്വന്തം കുരുതിയിലേക്കു പോകുന്നൊരി-
ക്കൊമ്പ് ചുവന്നോരറവു മൃഗങ്ങൾക്കു
പിമ്പേ നടക്കുമ്പോഴും നമ്മെ ബന്ധിപ്പ-
തെന്താഭിചാരം? പ്രണയമോ പാപമോ?
ഇല്ല പൊട്ടിച്ചിരി; നീണ്ട ഞരക്കങ്ങ-
ളല്ലാതെ,യോരോ തകരക്കുടിലിലും
വെള്ളമിറങ്ങാതെ, ജീവിതമൂർച്ഛയിൽ
തുള്ളിപ്പനിച്ചു കിടക്കയാമുണ്ണികൾ
7/3/18
ഓര്മ്മകളുടെ ഓണം - ബാലചന്ദ്രന് ചുള്ളിക്കാട്
പുണ്ണുതോറും കൊള്ളിവെച്ചപോലോര്മ്മകള്
വായ മുലയില് നിന്നെന്നേക്കുമായ് ചെന്നി-
നായകം തേച്ചു വിടര്ത്തിയോരമ്മയെ,
വാശിപിടിച്ചു കരയവേ ചാണകം
വായിലുരുട്ടിത്തിരുകും അമ്മൂമ്മയെ,
പപ്പടം കാച്ചുന്ന കമ്പി ചൂടാക്കിയെന്
കൊച്ചുതുടയിലമര്ത്തിയ ചിറ്റമ്മയെ,
പന്തു ചോദിക്കവേ മൊന്തയെടുത്തെന്റെ
നെഞ്ചത്തെറിഞ്ഞ പിശാചി അമ്മായിയെ,
പുത്തന് കയറാല് കമുകിലെന്നെപ്പണ്ടു
മൃഗജഡം - ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട്
മൃഗജഡം - ഷാൾസ് ബോദ്ലെയ്
വിവർത്തനം: ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട്
ഓമനേ, സുന്ദരഗ്രീഷ്മപ്രഭാതത്തിൽ
നാമൊരുമിച്ചു നടക്കുന്ന വേളയിൽ
ഏതോ മൃഗത്തിന്റെ ചീഞ്ഞ ജഡം ചരൽ-
പ്പാതയോരത്തു നാം കണ്ടതോർക്കുന്നുവോ,
കാലുപൊക്കിക്കിടക്കുന്ന കാമാർത്തയെ-
പ്പോലെയെരിഞ്ഞും, വിഷം വിയർത്തും, കെട്ട
വായു കുമിഞ്ഞ പെരുവയർ ലോകത്തെ
നാണവും മാനവുമില്ലാതെ കാട്ടിയും.
വിവർത്തനം: ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട്
ഓമനേ, സുന്ദരഗ്രീഷ്മപ്രഭാതത്തിൽ
നാമൊരുമിച്ചു നടക്കുന്ന വേളയിൽ
ഏതോ മൃഗത്തിന്റെ ചീഞ്ഞ ജഡം ചരൽ-
പ്പാതയോരത്തു നാം കണ്ടതോർക്കുന്നുവോ,
കാലുപൊക്കിക്കിടക്കുന്ന കാമാർത്തയെ-
പ്പോലെയെരിഞ്ഞും, വിഷം വിയർത്തും, കെട്ട
വായു കുമിഞ്ഞ പെരുവയർ ലോകത്തെ
നാണവും മാനവുമില്ലാതെ കാട്ടിയും.
4/3/18
അന്നം - ബാലചന്ദ്രന് ചുള്ളിക്കാട്
ത്രിശ്ശിവപേരൂര് പൂരപ്പറമ്പ് കടന്നു ഞാന്
ഒട്ടിയ വയറുമായ് ഉച്ചയ്ക്ക് കേറിച്ചെന്നു.
‘ഇത്ര മാത്രമേ ബാക്കി’യെന്നോതി വൈലോപ്പിള്ളി
ഇത്തിരിച്ചോറും മോരും ഉപ്പിലിട്ടതും തന്നു.
ഞാനുണ്ണുന്നതും നോക്കി നില്ക്കുമ്പോള് മഹാകവി,
താനറിയാതെ കുറച്ചുറക്കെപ്പറഞ്ഞു പോയ്
‘ആരു പെറ്റതാണാവോ പാവമീ ചെറുക്കനെ,
ആരാകിലെന്തപ്പെണ്ണിന് ജാതകം മഹാ കഷ്ടം!’
ഒട്ടിയ വയറുമായ് ഉച്ചയ്ക്ക് കേറിച്ചെന്നു.
‘ഇത്ര മാത്രമേ ബാക്കി’യെന്നോതി വൈലോപ്പിള്ളി
ഇത്തിരിച്ചോറും മോരും ഉപ്പിലിട്ടതും തന്നു.
ഞാനുണ്ണുന്നതും നോക്കി നില്ക്കുമ്പോള് മഹാകവി,
താനറിയാതെ കുറച്ചുറക്കെപ്പറഞ്ഞു പോയ്
‘ആരു പെറ്റതാണാവോ പാവമീ ചെറുക്കനെ,
ആരാകിലെന്തപ്പെണ്ണിന് ജാതകം മഹാ കഷ്ടം!’
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
അഭിപ്രായങ്ങള് (Atom)
Popular Posts
-
പദ്മനാഭക്ഷേത്രത്തിന്റെ നിലവറയിൽ രത്നശേഖരങ്ങളുണ്ടെന്നറിഞ്ഞിടാതെ നഷ്ടചരിത്രത്തിൻ പുറമ്പോക്കിലെങ്ങാണ്ടോ പട്ടിണിയുംപാടുമായിക്കഴിഞ്ഞവരേ, വ...
-
വചനമേ,നീയെന്റെ ജീവിതത്തിൻ പുലർ കാലനക്ഷത്രമായുദിച്ചു ഇരുളാണ്ട സത്തയിലുള്ളതെല്ലാം വെളിവാക്കിയന്ന പ്രകാശഭിക്ഷ സകലേന്ദ്രിയങ്ങളും സംഭരിച്ച...
-
ഒന്പതുപേരവര് കല്പ്പണിക്കാര് ഒാരമ്മപെറ്റവരായിരുന്നു ഒന്പതുപേരും അവരുടെ നാരിമാരൊന്പതും ഒന്നിച്ചു വാണിരുന്നു കല്ലുകള്ച്ചെത്തിപ്പടുക്കുമാകൈക...
-
ആസുരതാളം തിമര്ക്കുന്നു ഹൃദയത്തില് ആരോ നിശബ്ദമൊരു നോവായി നിറയുന്നു നെഞ്ചിലാഴ്ന്നമരുന്നു മുനയുള്ള മൌനങ്ങള് ആര്ദ്രമൊരു വാക്കിന്റെ വേര്പാട് ...
-
അധികനേരമായ് സന്ദര്ശകര്ക്കുള്ള മുറിയില് മൗനം കുടിച്ചിരിക്കുന്നു നാം. ജനലിനപ്പുറം ജീവിതം പോലെയീ- പ്പകല് വെളിച്ചം പൊലിഞ്ഞുപോകുന്നതും...
പൂമുഖം






















