പൂമുഖം
അംഗഭംഗം വന്ന കുഞ്ഞു കിനാവിവൾ
സങ്കടങ്ങൾക്കുമപ്പുറത്തുള്ളൊരു
വൻകടൽത്തിര മുറ്റത്തിരിപ്പവൾ..
ചുടലപോൽ തന്നരികിലെ നാളങ്ങൾ
പകയൊടുങ്ങാതെ ഇരുളിനെ കൊത്തവെ
ഹൃദയഗന്ധിയാം പൂവിന്റെ വേദന
മധുകണങ്ങളായ് ഉതുരിന്ന പോലെ
തൻ സ്ത്രൈണ ഭിത്തിയിൽ ഉരുവായ്-
തുടങ്ങുന്ന ഭ്രൂണമുകളത്തിനോട് ഉരിയാടുന്നു
കുപിത സാഗരമിരമ്പുന്നൊരച്ചമേൽ
രുദ്രവീണ വിതുമ്പുന്ന സ്വരം പോലെ
കൊല്ലേണ്ടതാരെയെന്നറിവീല്ല
ഞാൻ ക്കൊല്ലുന്നു എന്നെയും നിന്നെയും
ഏതു നീചന്റെയുള്ളിൽ നിന്നാകിലും
ഉള്ളുപൊള്ളിച്ചു വീണു നീ വേണ്ടാതെയെ-
ന്തിനെന്നിൽ വളർന്നു തുടങ്ങുന്നു
വേദനയറ്റൊരു വ്രണമാണു ഞാൻ
എന്റെ ചേതനകൂടി കലർത്തട്ടെ
കനലിലോ കടലിലോ..
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ